WP
WP

Władysław Anders - Najnowsze informacje

Trwa ładowanie...
Generał Władysław Anders Domena publiczna
Podziel się
WP

Władysław Anders pełnił najważniejsze funkcje wojskowe i polityczne w kraju. Był generałem dywizji oraz Naczelnym Wodzem Polskich Sił Zbrojnych, a także następcą Prezydenta RP na Uchodźstwie i generałem broni. Decyzją Senatu RP rok 2007 obwołano rokiem Władysława Andersa.

Kim był generał Anders?

Władysław Albert Anders przyszedł na świat w zaborze rosyjskim w Błoniu 11 sierpnia 1892 roku jako syn agronoma i jeden z pięciorga rodzeństwa. Wszyscy czterej bracia byli zawodowymi żołnierzami. Z pierwszą żoną, Ireną Marią Jordan-Krąkowską, Władysław Anders miał dwójkę dzieci, Annę i Jerzego. Druga żona obdarowała go córką Anną Marią, pełniącą funkcję przewodniczącej Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa oraz pełnomocnika prezesa Rady Ministrów w sprawach międzynarodowych dialogów.

Chodził do gimnazjum w Warszawie, po czym służył w rosyjskiej armii jako jednoroczny ochotnik i awansował na chorążego rezerwy, z którą to formacją szkolił się w Rydze. Władysław Anders studiował na tamtejszej politechnice, uczestniczył w międzynarodowych zawodach konnych. Brał udział w pierwszej wojnie światowej, a po trzykrotnym otrzymaniu ran wyróżniono Andersa Krzyżem Świętego Jerzego. Kończył kursy w Petersburgu, pełnił służbę w Rumunii, formował oddziały I Korpusu Polskiego. Już w armii polskiej Władysław Anders dowodził sztabem podczas powstania wielkopolskiego, pułkiem w trakcie wojny polsko-bolszewickiej i został ranny nad Berezyną.

Władysław Anders – kariera

WP

Po odbyciu stażu liniowego we Francji Władysław Anders został w 1924 roku szefem sztabu Generalnego Inspektora Kawalerii i wykazał się w manewrach na Wołyniu. Dowodził obroną Warszawy podczas przewrotu majowego, brygadami kawaleryjskimi, brał udział w bitwie nad Bzurą.

Od września 1939 roku jako dowódca Grupy Operacyjnej Kawalerii Władysław Anders walczył przeciw Niemcom, a po dwukrotnym postrzeleniu przez Ukraińców dostał się do niewoli sowieckiej łącznie na 22 miesiące i konsekwentnie odmawiał wstąpienia do Armii Czerwonej. Od sierpnia 1941 roku Władysław Anders dowodził stworzonymi przez siebie Polskimi Siłami Zbrojnymi w ZSRR, następnie Armią Polską na Wschodzie i 2 Korpusem Polskim.

Pozostawał w konflikcie z generałem Władysławem Sikorskim, został nawet oskarżony o zamach na niego, ale po jego śmierci to kandydaturę Andersa wysuwano na stanowisko Naczelnego Wodza. Władysław Anders był przeciwnikiem wywołania powstania warszawskiego, skrytykował także ustalenia konferencji w Jałcie.

Przez trzy miesiące Władysław Anders pełnił obowiązki Naczelnego Wodza, następnie dosyć aktywnie udzielał się na emigracji, a we wrześniu 1946 roku został Generalnym Inspektorem Sił Zbrojnych. Władysław Anders przewodniczył również Głównej Komisji Skarbu Narodowego i był członkiem Rady Trzech.

W latach 1946-1971 został pozbawiony obywatelstwa polskiego przez Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej za działalność za granicą bez zgody polskich władz. Oficjalnie decyzję tę podważono i upubliczniono dopiero w 1989 roku, w czasach premiera Mieczysława Rakowskiego. Kiedy w sierpniu 1954 roku Władysław Anders wręczył prezydentowi Augustowi Zaleskiemu list, w którym podważał go jako wodza państwa, został zwolniony z pełnionych funkcji i przeszedł w stan spoczynku.

WP

Nie zaniechał jednak starań o uwolnienie Polaków z łagrów, a w Londynie poprowadził marsz emigrantów w 1956 roku. Władysław Anders nigdy za życia nie powrócił do Polski. Do historii przeszły jego dbałość o dyscyplinę zewnętrzną, dobry styl dowodzenia ludźmi i taktyczne wyrobienie.

Grób Władysława Andersa

Generał Władysław Anders zmarł w Londynie 12 maja 1970 w 26. rocznicę bitwy pod Monte Cassino oraz w okrągłe urodziny małżonki. Został pochowany zgodnie z własną wolą, pośród jego żołnierzy. Grób generała Władysława Andersa znajduje się pod Monte Cassino we Włoszech, na terenie Polskiego Cmentarza Wojennego. Tuż obok niego w maju 2011 roku pochowano prochy ukochanej żony Władysława Andersa, Ireny Anders, odznaczonej m.in. Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

WP
Miejsce urodzenia

Błonie

Data śmierci

12.05.1970

WP
WP